gototopgototop

باب 66 (کتاب شریف عيون أخبار الرضا عليه السلام ) ثواب زيارت امام علىّ بن موسى الرّضا- عليهما السّلام-

میانگین امتیار کاربران: / 2
ضعیفعالی 

 

 

باب 66 (کتاب شریف عيون أخبار الرضا عليه السلام ) ثواب زيارت امام علىّ بن موسى الرّضا- عليهما السّلام-
 

1- احمد بن زياد همدانىّ- رضى اللَّه عنه- بسند مذكور در متن از ياسر خادم روايت كرده گويد  : علىّ بن موسى الرّضا عليهما السّلام فرمودند: براى زيارت هيچ قبرى بار و بنه نبنديد و سفر نكنيد مگر براى زيارت قبور ما اهل البيت، آرى بدانيد كه من با زهر شهيد خواهم شد، و محلّ دفنم در غربت خواهد بود، پس هر كس براى زيارت من سفر كند دعايش مستجاب و گناهانش آمرزيده و بخشيده خواهد شد.   عيون أخبار الرضا عليه السلام (تالیف : شیخ صدوق (ره)) / ترجمه غفارى و مستفيد، ج‏2، ص: 626
 

2- علىّ بن احمد دقّاق و محمّد بن احمد سنانى و علىّ بن عبد اللَّه ورّاق و حسين بن ابراهيم بن هشام - رضى اللَّه عنهم - بسند مذكور در متن روايت كرده ‏اند كه حضرت رضا عليه السّلام فرمود : هركس مرا با دورى راه زيارت كند و از راه دور به زيارت من آيد در روز قيامت در سه موقف بيارى او خواهم آمد تا او را از ناراحتي هاى آن حال نجات دهم :

اوّل- در آن هنگام كه نامه‏ هاى اعمال پخش می ‏شود از جانب راست و از جانب چپ (كه‏ فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَسَوْفَ يُحاسَبُ حِساباً يَسِيراً ) هر كس كه نامه عملش بدست راستش داده شود با نرمى و سهولت بحساب او رسند؛ وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِشِمالِهِ فَيَقُولُ: يا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتابِيَهْ وَ لَمْ أَدْرِ ما حِسابِيَهْ‏- إلى- هَلَكَ عَنِّي سُلْطانِيَهْ‏ (و امّا آنكه كتابش را بدست چپش دهند خواهد گفت كه اى كاش نامه ‏اش را بدو نمی ‏دادند، و بحسابش نمی ‏رسيدند).

دوم- در آن هنگام كه از صراط مي گذرد.

سوم- در آن وقت كه بپاى ميزان عمل ميرسد و عمل او را بررسى كرده می ‏سنجند.عيون أخبار الرضا عليه السلام (تالیف : شیخ صدوق (ره)) / ترجمه غفارى و مستفيد، ج‏2، ص: 626

 

3- محمّد بن علىّ ماجيلويه- رضى اللَّه عنه- بسند مذكور در متن از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه ميفرمود: مردى از اولاد فرزندم موسى كه همنام جدّم امير المؤمنين عليه السّلام است را به طوس خراسان برند و در آنجا با زهر كشته شود و بحال غربت او را بخاك سپارند، هر كس مزار او را زيارت كند و بحقّ او عارف باشد (امامت او را تصديق دارد) خداوند عزّوجلّ به او پاداشى دهد همانند پاداش آن كس كه پيش از فتح مكّه در راه خدا انفاق كرده و در راه خدا با دشمن جنگيده است.عيون أخبار الرضا عليه السلام (تالیف : شیخ صدوق (ره) / ترجمه غفارى و مستفيد، ج‏2، ص: 627
 

4- محمّد بن ابراهيم طالقانىّ- رضى اللَّه عنه- بسند مذكور در متن از محمّد بن عماره از پدرش روايت كرده كه امام صادق عليه السّلام از پدران خود از جدّش امير مؤمنان عليهم السّلام از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله حديث كرد كه فرمود: بزودى پاره ‏اى از تن من به سرزمين خراسان مدفون ميگردد، هيچ مؤمنى به زيارت او نرود جز آنكه خداوند عزّوجلّ بهشت را براى او واجب و آتش دوزخ را بر وى حرام كرده است.عيون أخبار الرضا عليه السلام (تالیف : شیخ صدوق (ره) / ترجمه غفارى و مستفيد، ج‏2، ص: 628
 

5- احمد بن حسن قطّان، و محمّد بن احمد ليثى، و محمّد بن ابراهيم طالقانىّ، و محمّد بن بكران نقّاش جملگى گفتند: احمد بن محمّد ابن عقده به سند مذكور در متن از حسن بن فضّال روايت كرد كه ابو الحسن علىّ بن- موسى الرّضا عليهما السّلام فرمود: بدرستى كه در سرزمين خراسان بقعه ‏اى است كه زمانى محل رفت و آمد فرشتگان گردد، و مرتّب فوجى از فرشتگان فرود آيند، و فوجى بسوى آسمان پرواز كنند تا روزى كه در صور دميده شود. از آن حضرت‏ پرسيدند كه يا ابن رسول اللَّه اين بقعه كدام است، فرمود: آن بقعه در سرزمين طوس است، و بخدا سوگند آن گلزارى است از گلستانهاى بهشت، هر كس مرا زيارت كند در آن مكان، اجرش همانند كسي است كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله را زيارت كرده است، و خداوند متعال براى او ثواب هزار حجّ مبرور و صحيح و هزار عمره مقبول و درست بنويسد، و من و پدرانم شفيعان او در روز قيامت باشيم. عيون أخبار الرضا عليه السلام (تالیف : شیخ صدوق (ره) / ترجمه غفارى و مستفيد، ج‏2، ص: 628
 

 6- محمّد بن موسى بن متوكّل- رضى اللَّه عنه- بسند مذكور در متن از داود بن قاسم جعفرى روايت كرده كه گفت: از امام جواد عليه السّلام شنيدم ميفرمود: براستى كه در ميان دو كوه شهر طوس، مشتى خاك بهشت است، هر كس در آن دشت وارد شود، روز رستاخيز در امان خدا خواهد بود.عيون أخبار الرضا عليه السلام (تالیف : شیخ صدوق (ره) / ترجمه غفارى و مستفيد، ج‏2، ص: 629

 

7- محمّد بن علىّ ماجيلويه- رضى اللَّه عنه- بسند مذكور در متن از عبد العظيم بن عبد اللَّه حسنىّ روايت كرده است كه امام جواد عليه السّلام فرمود: من براى آن كس كه مزار پدرم عليه السّلام را در طوس زيارت كند در صورتى كه عارف بحقّ او باشد ضامن بهشت ميباشم از جانب خداوند متعال.عيون أخبار الرضا عليه السلام (تالیف : شیخ صدوق (ره) / ترجمه غفارى و مستفيد، ج‏2، ص: 629
 

 8- و با سند قبل، از حضرت عبد العظيم بن عبد اللَّه حسنىّ روايت شده است كه گفت: به ابو جعفر امام جواد عليه السّلام عرض كردم : متحيّر مانده ‏ام كه قبر سالار شهيدان ابو عبد اللَّه الحسين عليه السّلام را زيارت كنم، يا بطوس رفته و قبر پدرت عليه السّلام را زيارت نمايم، نظر شما چيست؟ بمن فرمود: اندكى صبر كن و همين جا بايست تا بازگردم، بعد به اندرون خانه رفت و با چشمى گريان كه اشك بر رخسار مباركش ميريخت بيرون آمد، و گفت: زوّار قبر ابوعبد اللَّه عليه السّلام بسيارند، ولى زوّار پدر من عليه السّلام در طوس بسيار اندكند.عيون أخبار الرضا عليه السلام (تالیف : شیخ صدوق (ره) / ترجمه غفارى و مستفيد، ج‏2، ص: 630
 

9- محمّد بن موسى بن متوكّل- رضى اللَّه عنه- بسند مذكور در متن از ابو صلت هروىّ روايت كرد كه گفت: از حضرت رضا عليه السّلام شنيدم ميفرمود:  بخدا قسم هيچ يك از ما ائمّه نيست مگر آنكه بقتل ميرسد و شهيد مي گردد، از او سؤال شد: چه كسى (شخص) شما را بقتل ميرساند اى فرزند رسول خدا؟ فرمود: بدترين خلق خدا در زمان من مرا با خورانيدن زهر ميكشد، سپس مرا در خانه ‏اى تنگ در شهرى غريب دفن ميكند، آگاهى ميدهم كه هر كس مرا در غريبيم زيارت كند، خداوند متعال اجر يك صد هزار شهيد، و يك صد هزارصدّيق، و يك صد هزار حاجّ و معتمر (كسى كه بحجّ و عمره رفته) و يك صد هزار مجاهد و مبارز در راه حقّ در نامه عمل او بنويسد، و او را در زمره ما محشور فرمايد، و در بهشت او را رفيق ما در درجات بلند قرار دهد.عيون أخبار الرضا عليه السلام (تالیف : شیخ صدوق (ره) / ترجمه غفارى و مستفيد، ج‏2، ص: 630
 

10- محمّد بن حسن بن وليد- رضى اللَّه عنه- بسند مذكور در متن از احمد بن محمّد بزنطىّ روايت كند كه گفت: در نامه حضرت رضا عليه السّلام خواندم كه مرقوم داشته بود: بشيعيان من اين پيام را برسان كه زيارت من معادل يك هزار حجّ است، گويد: به فرزندش امام جواد عليه السّلام عرضكردم: آيا هزار حجّ؟! فرمود: آرى بخدا قسم هزار هزار حجّ است براى كسى كه او را زيارت كند و بحقّ او عارف باشد.عيون أخبار الرضا عليه السلام (تالیف : شیخ صدوق (ره) / ترجمه غفارى و مستفيد، ج‏2، ص: 631