|
اهمیت شرکت در
مجالسی که در آن گفتار قرآن و ائمه اطهار (ع) بیان میشود
سوره مائده آیه
24 : ای
کسانی که ایمان آورده اید اجابت کنید خدا و فرستاده خدا را وقتی که می خواند شما را
به چیزی که زنده میسازد قلوب شما را و جان تازه می بخشد به شما که آن گفتار و
پندیات حکمت آموز است.
رسول اکرم (ص)
:
آنگاه که از بوستانهای بهشتی عبور می کنید خود را از نعمتهای آن بهره مند سازید ،
عرض شد یا رسول الله (ص)
بوستانهای بهشت در کجاست ، فرمود : جلسات و گردهمائیهایی که در آن علوم قرآن و آل
محمد (ص) یاد آوری میشود ، زیرا خدایرا فرشتگانی هست که همواره در مسیر و گردش اند
و در جستجوی جلساتی هستند که در آن علوم و فضائل آل محمد (ص) بیان میگردد ، پس
آنگاه که بر اهل چنین جلساتی وارد شوند پیرامون آنان را احاطه میکنند و بال و پر
خویش را بر زیر پاهای ایشان پهن میکنند.
منیةالمریدصفحه10
رسول
اکرم (ص
):یکی
از انصار نزد پیامبر (ص) آمد و گفت ای پیامبر اگر بنا باشد جنازه شهیدی را تشییع
کنم یا در مجلس درس دانشمندی حاضر شوم ، حضور مرا در کدام یک از این دو دوست تر
داری ؟ پیامبر (ص) فرمود : اگر کسانی باشند که در پی جنازه روان شوند و آن را به
خاک سپارند ، در مجلس علم حاضر شو ، زیرا حاضر شدن در مجلس درس شخص عالم برتر است
از حضور در تشییع جنازه هزار شهید و عیادت نمودن از هزار بیمار و برپا ایستادن برای
عبادت خدا در هزار شب و روزه داشتن هزار روز و صدقه دادن هزار دینار به مستمندان و
گزاردن هزار حج و حضور در هزار جبهه جنگ در راه خدا و دادن مال و جان در این راه و
...
و اینها کجا به پای حضور در مجلس عالم می رسند ، آیا ندانسته ای که طاعت و عبادت
خدا هم نیاز به علم دارد و حیات روح انسان به علم الهی است و مرگ آن به جهل و
نادانی است.
روضة
الواعظین صفحه 12
امام صادق (ع)
: اگر مردم می دانستند که شرکت در مجالس یادگیری علم دین و آموختن این علوم چه
فوائدی دارد ، هر آینه در جستجوی این گونه جلسات بر می آمدند و حرکت می نمودند
اگرچه در این راه خونشان ریخته گردد و به عمق دریاها فرو بروند. منیة
المرید صفحه 13
امام باقر (ع) : روزی رسول خدا (ص) وارد مسجد شدند ، پس مشاهده
نمودند که دو گروه در مسجد دور هم جمع شده اند یک گروه درباره مسائل و احکام دین
بحث می نمایند و گروه دیگر در حال خواندن دعا و مناجات و نماز اند با دیدن
این صحنه حضرت فرمودند : هر دو مجلس خوبند آن گروه خدا را می خوانند و این گروه
دیگر علم می آموزند و به نادانها می فهمانند اما در نظر من شرکت در جمع این گروه که
مجلس علم تشکیل داده اند برتر است ، زیرا عبادت هم وقتی صحیح است که با علم و معرفت
باشد و من نیز از جانب خدا برای تعلیم نادانها فرستاده شده ام ، آنگاه در کنار
ایشان نشست. الحیاة جلد 1 صفحه 61
احادیث درباره
اهمیت برآورده کردن حاجت یک مومن
سوره مائده آیه
2 : و
همدیگر را یاری کنید در کارها با نیکی کردن به هم و پرهیزکاری از معصیت خدا.
امام حسن مجتبی
(ع) :
میمون بن مهران گوید در خدمت حسن بن علی (ع) به حالت اعتکاف در مسجدالحرام بودم ،
که مردی نزد حضرت آمد و گفت یابن رسول الله (ص) فلانی از من مبلغی پول طلبکار است و
میخواهد مرا به خاطر نپرداختن آن به زندان بیاندازد. امام (ع) فرمودند : به خدا من
فعلا پولی ندارم که بدهکاری تو را بپردازم ولی میتوانم بیایم و از طلبکار تو برایت
وقت بگیرم. میمون گوید در همین حال حضرت کفشهای خود را پوشید و خواست از مسجد بیرون
رود ، پس من عرض کردم یابن رسول الله (ص) فراموش کردید که در حال اعتکاف هستید و
نباید از مسجد خارج شوید. فرمودند نه فراموش نکردم اما از پدرم شنیدم که از قول جدم
رسول خدا (ص) فرمودند: هرکه در راه برآوردن نیاز برادر دینی خود بکوشد ، چنان است
که نه هزار سال روزه دار و شب زنده دار خدا را عبادت کرده است.
من
لایحضره الفقیه جلد 2 صفحه 189
امام صادق (ع)
: بر
آورده ساختن یک حاجت مومن افضل است از دو ماه اعتکاف در مسجدالحرام و کسی که به قصد
روا ساختن حاجت مومن گامی بردارد ، برای هر قدمی که در این راه می رود خداوند ثواب
یک حج پذیرفته شده برایش می نویسد حال آن حاجت مومن برآورده شود یا نشود. اصول
کافی جلد 4 صفحه 66
امام صادق
(ع) : ای پسر جندب کسی که در
راه برآورده ساختن حاجت برادر دینی خود گام بردارد مانند کسی است که در بین صفا و
مروه سعی کند و کسی که حاجت او را برآورده کند مانند کسی است که در راه خدا در جنگ
بدر و احد در خون خویش غلتیده باشد. تحف
العقول صفحه 303
امام صادق
(ع) : برآورده ساختن یک حاجت و
کار مومن نزد خدا محبوب تر است از بیست حجی که در هر حجی صدهزار درهم خرج نماید. اصول
کافی جلد 4 صفحه 65
امام صادق (ع) : سدیر صیرفی گوید امام
(ع) به من فرمود : ای سدیر هرگز کسی ثروتمند نگشته جز آنکه حجت خدا نیز بر او سخت و
مشکل گشته ، پس اگر می توانید پاسخگوی حجت خدا باشید ، عرض کردم یابن رسول الله (ص)
به چه وسیله ای ؟ امام (ع) فرمود : با برآورده ساختن حاجات برادران دینی تان به
وسیله اموالتان.
امالی
طوسی مجلس 11
امام صادق
(ع)
:
مشمعل گوید یک سال به
زیارت خانه خدا رفتم و در برگشتم خدمت امام صادق (ع) رسیدم امام (ع) فرمودند : از
کجا می آیی ، گفتم از حج قربانت گردم ، فرمود : میدانی چه پاداشی برای زائر خانه
خداست ، عرض کردم تا شما به من نیاموزید چیزی نمی دانم ، فرمود : هنگامی که بنده
مومن هفت مرتبه دور خانه کعبه بگردد و دو رکعت نماز طواف را بجا آورد و سعی بین صفا
و مروه را انجام دهد خداوند برای او شش هزار حسنه بنویسد و شش هزار سیئه از او محو
کند و شش هزار درجه مقام او را بالا ببرد و شش هزار حاجت او را در دنیا برآورده کند
و همین مقدار برای آخرتش ذخیره کند ، عرض کردم قربانت گردم این پاداش چقدر زیاد است
، امام (ع) فرمود : آیا خبر ندهم پاداشی که بیشتر از این است ، عرض کردم چرا
بفرمایید فرمود : برآورده ساختن یک حاجت شخص مومن با ارزش تر است از ده بار که این
گونه حج به جای آوری.
امالی صدوق مجلس
74
امام صادق
(ع)
:
هر مسلمانی که برادر
مومنش برای حاجتی نزد او برود و او در صورتی که توان انجام آن کار را داشته باشد سر
باز زند و انجام ندهد خداوند او را در قیامت سرزنش سختی کند و گوید همانا بنده مومن
من برای حل مشکلی که چاره آن را در دست تو قرار داده بودم نزد تو آمد ولی تو از
حل مشکل او امتناع ورزیدی پس به عزتم
سوگند به حاجت تو در این
روز سخت رسیدگی نکنم.
امالی طوسی مجلس 4
امام صادق
(ع) : هر یک از شیعیان ما که
یکی از برادرانش در کاری از او کمک و یاری بخواهد و او تا آنجا که میتواند برای حل
مشکل او تلاش نکند به خدا و رسول و ما ائمه (ع) خیانت کرده و اگر دنبال کار و حاجت
او برود ولی نسبت به کار برادرش همچون کار خودش خیراندیشی نکند به خدا و رسول و ما
ائمه (ع) خیانت کرده است. کافی
جلد 4 صفحه 67
امام صادق
(ع) : در حدیثی به رفاعة بن
موسی فرمودند : ای رفاعه به خدا و محمد (ص) و علی (ع) ایمان نیاورده کسی که برادر
مومنش برای حاجتی نزد او بیاید ولی او اخم کند و به روی او تبسم ننماید اگر میتواند
خودش کار او را انجام دهد و اگر این امر برایش مقدور نیست ، باید به وسیله شخص
دیگری حاجت او را برطرف سازد وگرنه از ولایت ما خارج میگردد.
سفینة
البحار جلد 1 صفحه 356
هر حکم و
فتوایی که فقیهی صادر میکند زمانی صحیح است که یک آیه از قرآن و یک حدیث از ائمه
(ع) آن را تایید نماید
سوره حشر
آیه 7 : هر آنچه را که رسول خدا
(ص) به شما حکم نمود بگیرید و از آنچه نهیتان کرد باز ایستید.
سوره نساء
آیه 59 : ای کسانی که
ایمان آورده اید اطاعت کنید خدا را و اطاعت کنید رسول خدا را و اطاعت کنید صاحبان
ولایت (( که دوازده امام معصومند )) و اگر در حکم مساله ای منازعه تان شد حکم آن را
برگردانید به سوی خدا و رسول و اولی الامر که ائمه اطهار (ع) میباشند.
سوره نساء
آیه 83 : اگر مسائل خود را به سوی
رسول خدا (ص) و اولی الامر ارجاع کنید حکم آن را برایتان استنباط میکنند و از حقیقت
آن آگاهتان میکنند.
امام رضا
(ع) : هرگاه نسبت به حکم مساله
ای حدیث و حکمی از ما دارید و به صحت آن یقین دارید آنرا بگویید و اگر نسبت به آن
مساله حدیثی ندارید سکوت کنید و به میل و نظر خود رای ندهید و دست مبارک خود را بر
دهان محمد بن حکیم نهادند . خدمت
امام (ع)
عرض شد برای چه ؟ فرمود : زیرا پیامبر اکرم (ص) هر حکمی را که مردم تا روز قیامت
مردم به آن احتیاج داشته باشند آورده است و ما ائمه آن احکام را برای شما بیان
نموده ایم و حکمی باقی نمی ماند که شما به رای و نظر خودتان آن را بگویید.
تفسیر
جامع جلد 1 صفحه 68
امام صادق (ع)
: ابو
بصیر گوید به امام (ع)
عرض
کردم مسائلی برای ما پیش می آید که حکمش را از قرآن نمی فهمیم و فعلا هم حدیثی
نداریم که در آن نظر کنیم آیا
می
توانیم به رای و نظر خود فتوی دهیم فرمود : نه زیرا اگر درست بگویی پاداشی نداری و
اگر خطا بگویی بر خدا دروغ بسته ای و گناه تمام کسانی که گمراهشان کردی به گردن
توست.
اصول کافی جلد 1 صفحه 73
امام کاظم (ع):
سماعه گوید به امام (ع) عرض کردم اصلحک الله ما انجمن میکنیم و مذاکره می نمائیم و
هر مطلبی که پیش می آید حدیثی از شما درباره آن موضوع داریم و این هم از برکت وجود
شماست که خدا به ما لطف کرده ولی گاهی مسائل پیش می آید که حدیثی در آن رابطه
نداریم و ما نیز با همفکری نمود و اجماع میکنیم و حکمی را به رای و نظر خود درباره
آن موضوع صادر میکنیم ؟ امام (ع) فرمودند شما را با رای و نظر خود و قیاس احکام
چکار ؟ همانا پیشینیان شما نیز بخاطر همین نظر بازی ها و رای های خود هلاک شدند پس
چون مساله ای برای شما پیش آمد که در آن حدیثی از ما خاندان دارید بگویید و چون حکم
مساله ای را نفهمیدید با دست به لبهای خود اشاره کردند یعنی سکوت کنید و دهان خود
را ببندید ، سپس فرمودند : خدا لعنت کند ابوحنیفه را که میگفت علی (ع) چنین گفته
ولی نظر من چیز دیگری است.
اصول
کافی جلد 1 صفحه 73
امام باقر (ع)
: اگر
درباره مساله ای حدیثی از ما دارید و به صحت اش یقین دارید آن را بگویید و اگر حکم
مساله ای را نمی دانید چیزی نگویید و از خودتان رای صادر نکنید ، همانا مردی آیه ای
از قرآن برای درستی کارش بیرون میکشد تا رای و نظر خود را تایید کند و به این جهت
به فاصله ای دورتر از زمین تا آسمان از حق دور میگردد.
اصول
کافی جلد 1 صفحه 52
امام باقر (ع)
:
ابان بن تغلب گوید از امام (ع) مساله ای پرسیده شد و امام(ع) پاسخ فرمودند مرد سوال
کننده گفت فقهاء چنین رایی که شما دادید نمی دهند ، فرمود : وای بر تو آیا تو هرگز
فقیهی دیده ای ؟! فقیه واقعی برکنار از دنیا و مشتاق آخرت
و چنگ زننده
است
به گفتار قرآن و سنت رسول خدا (ص). اصول
کافی جلد 1 صفحه 89
امام صادق
(ع)
: قتیبه گوید مردی از
امام (ع) مساله ای را پرسید ، حضرت فرمودند : طبق فرمایش جدم رسول خدا (ص) حکمش
چنان است ، آن مرد گفت طبق نظر خود شما حکمش چگونه است؟ حضرت فرمودند : خاموش باش
هر جوابی که من به تو می گویم از قول رسول خدا (ص) است و ما از خود رایی
نداریم. اصول
کافی جلد 1 صفحه 74
امام
باقر(ع) : اگر ما ائمه (ع) نیز به
رای و نظر خود حکم دهیم هرآینه هلاک میشویم چنانکه جمعی از گذشتگان هلاک و گمراه
گشتند ، حکم ما و حدیث ما باید دلیل و شاهدی از قرآن برای صحتش باشد و نیز گفتاری
از رسول خدا (ص) آن را تایید کند.
تفسیر
جامع جلد 1 صفحه 68
امام کاظم
(ع) : سماعه گوید به امام کاظم
(ع) عرض کردم آیا همه چیز در کتاب خدا و سنت پیغمبرش موجود است یا شما هم در آن
گفتاری دارید فرمود : همه چیز در کتاب خدا و سنت موجود است و ما از خود رایی
نداریم.
اصول کافی جلد 1 صفحه 80
امام علی
(ع) : ای مردم به اهل بیت
پیامبرتان بنگرید ، از آن سو که آنها گام برمیدارند بروید ، قدم در جای قدمشان
بگذارید ، آنها هرگز شما را از راه هدایت بیرون نمی برند و به پستی و هلاکت باز نمی
گردانند ، اگر ایشان درباره مساله ای سکوت نمودند شما هم سکوت کنید و اگر قیام
کردند شما هم قیام کنید در هیچ مساله ای از آنها جلو نیفتید که گمراه میشوید و از
آنان عقب نمانید که نابود میشوید.
نهج البلاغه خطبه 97
امام
صادق (ع) :
ابوبصیر گوید درباره آیه 31 سوره توبه که میفرماید (( علماء و راهبان خویش را
پروردگار خود گرفتند و آنها را پرستیدند
))
پرسیدم ؟ امام (ع) فرمود : به خدا سوگند که این علماء و فقهائی که در این آیه از
آنها نام برده شده به مردم نگفتند ما خدائیم و ما را پرستش کنید ، اگر هم این ادعا
را میکردند مردم نمی پذیرفتند ولی علما مسائل را به رای و نظر خود عوض کردند و حلال
الهی را حرام و حرام الهی را حلال نمودند و مردم هم از آنها قبول کرده و عمل نمودند
و به این سبب ندانسته و نفهمیده علماء را عبادت نمودند.
اصول
کافی جلد 1 صفحه68
آیات و
احادیث پیرامون احترام و نیکی به پدر و مادر
سوره بقره
آیه 215:
می پرسند از تو ای
پیغمبر که به چه کسانی انفاق کنند بگو بهترین انفاق آنست که آن را درباره پدر و
مادر خود و خویشاوندان و... انجام دهید.
سوره لقمان آیه 14 : و به انسان سفارش پدر و
مادرش را نمودیم مخصوصا مادر او که حامله گشت به او نه ماه و در این دوران سخت به
خاطر او هر روز سخت تر میشد وضعش سپس دو سال به تو شیر داد تا موقعی که از شیر
خوردن باز گرفته شوی و سفارش کردیم که باید سپاسگذار من و پدر و مادرت باشی که
بازگشت همه به سوی من است.
سوره مریم
آیه 32 : و عیسی (ع) گفت همانا
خداوند به من لطف نموده و مرا سپاسگزار و خدمتگزار مادرم قرار داده و مرا سرکش و
بدبخت قرار نداده که عاق او شوم.
سوره اسری آیه 23 : و سفارش کردیم انسان را
به نیکی نمودن به پدر و مادرش و چنانچه یکی از آن دو یا هر دو نزد تو به سن پیری
رسند به آنها کوچکترین بی احترامی که کلمه (( اٌف )) هست را نگو و بر سر آنها فریاد
مزن و با احترام با آنها سخن بگو.
سوره اسری
آیه 24 : و برای آنها خاکساری کن
و تواضع داشته باش و بگو پروردگار را همانگونه که آنها در کودکی مرا پرورش دادند تو
نیز آنها را مشمول رحمت خودت از جانب من قرار بده.
سوره عنکبوت
آیه 8 : و انسان را سفارش کردیم
به نیکی به پدر و مادرش و اگر یکی از آندو خواستند و سعی نمودند که چیزی را شریک من
قرار دهی و معصیتم کنی از آنها اطاعت نکن.
امام صادق (ع) :
اگر خداوندچیزی را در آزرده
ساختن پدرو مادر کمتر از کلمه (( اٌف)) یعنی (( اَه))
گفتن به پدر و مادر می
دانست آن را در قرآن نهی میکرد و این کلمه کمترین مراتب آزار رساندن به پدر و مادر
است و از جمله آزردن پدر و مادر آن است که کسی خیره خیره به آنها نگاه کند.
اصول
کافی جلد 4 صفحه 50
امام صادق (ع) : درباره آیه 24 سوره اسری
(( در مقابل پدر و مادرت خاکساری و تواضع کن )) فرمودند : یعنی نگاهت را جز از روی
مهر و دلسوزی به آنها خیره مکن و صدایت را از صدای آنها بالا مبر و در راه رفتن
جلوتر از آنها نیفت. اصول کافی جلد 4
صفحه 51
امام صادق (ع)
: ابی
ولاد الحناط گوید از قول خدای عزوجل سوره بقره آیه 83 : به پدر و مادر خود نیکی
کنید ، فرمودند:
یعنی
با آنها با نیکی و اخلاق خوب صحبت نمایی و نگذاری که از تو چیزی را بخواهند و از تو
حاجتی بطلبند ولو که ثروتمند و غنی باشند یعنی قبل از آنکه از تو حاجتی بطلبند
حاجتشان را روا کنی.
سفینة
البحار جلد 4 صفحه 753
امام
صادق (ع):
درباره آیه 24 سوره اسری (( و با آنها با حالت کریمانه سخن بگو )) ((یعنی اگر پدر و
مادرت تو را کتک زدند )) با کرامت بگو خدا شما را بیامرزد و بر آنها غضب نکن. اصول
کافی جلد 4 صفحه 51
امام رضا (ع) : خدای
متعال در کتابش امر به سپاسگذاری از پدر و مادر و خودش را داده است پس هرکه از پدر
و مادرش سپاسگذاری نکند از خداوند سپاسگذاری نکرده است. خصال
صفحه 156
امام
صادق (ع) : یکی
از گناهان کبیره عاق والدین شدن است زیرا خدای متعال شخص عاق والدین را شقی خوانده
است آنجا که در کتابش از قول عیسی (ع) میفرماید : سوره مریم آیه 32 : ((مرا
خدمتگذار مادرم قرار داده و شقی نساخته )) یعنی عاق او قرار نداده است.
تفسیر صافی جلد 3 صفحه 281
امام
صادق (ع) : چون
روز قیامت شود پرده ای از پرده های بهشت را کنار زنند پس هرجانداری از مسافت پانصد
سال راه بوی آن را استشمام میکند جز یکدسته و آنها عاق والدین هستند.
اصول
کافی جلد 4 صفحه 49
امام
رضا (ع) : سه
چیز است که خداوند به هیچ کس اجازه مخالفت آن را نداده است. 1-نیکی در حق پدر و
مادر 2-وفای به عهد در حق نیکوکار و بدکار 3-امانت را پس دادن به نیکوکار یا بدکار
خصال صفحه 145
امام صادق (ع)
:
هر
فرزندی که با دیده غضب و خشم به پدر و مادر خود که در حق وی ستم نموده اند نگاه کند
نمازش در پیشگاه الهی مقبول نیست.
الحدیث جلد 2 صفحه 262
امام
صادق (ع)
:
به
پدر و مادرتان نیکی کنید تا فرزندان شما به شما نیکی کنند و نسبت به زنان مردم حیاء
و عفت داشته باشید تا زنانتان محفوظ بمانند.
امالی
صدوق صفحه 70
امام سجاد (ع)
: حق
مادر تو در این رابطه است که بدانی او تو را به طرزی حمل نموده که هیچ کس نمی تواند
تو را آنگونه حمل کند و از میوه قلب خود چیزی به تو خورانده که هیچ کس نمی تواند آن
گونه غذا را به تو بخوراند و تو را با همگی جوارح و اعضای خویش از هرگونه ناراحتی
محفوظ داشته است و بدانی که او خواب و آسایش را برخود حرام کرد تا تو را از هر
گزندی حفظ کند. بنابراین با این همه لطف او تو هرچقدر که به او نیکی کنی شکر او را
به جای نیاوردی.
وسائل
الشیعه جلد 15 باب 3
امام
سجاد (ع) :
حق پدر تو این است که بدانی او اصل و پایه و زیر بنای اساسی تو است چندان که اگر او
نبود ، تو وجود نمی داشتی ، اینک اگر صفت و اخلاق خوبی در خود دیدی و از آن به شگفت
آمدی باید متوجه باشی آنچه که مایه شگفتی و پیشرفت تو شده از ناحیه پدر تو است و
اصل آن نعمت از آن اوست که به تو هم لطف کرده و ارزانی داده است. وسائل
الشیعه جلد 15
باب 3
رسول
اکرم (ص) :
هیچ فرزندی با دیده و نظر رحمت و مهربانی به پدر و مادر خود نمی نگرد مگر آنکه به
هر نظری برایش حج مقبولی ثواب می نویسند گفته شد یا رسول الله اگرچه در هر روز صد
مرتبه این گونه نظر نماید این ثواب برایش است ؟ فرمود بله.
سفینة
البحار جلد 4 صفحه 757
امام
صادق (ع) :
نیکی به پدر و مادر و اطاعت از دستور آنها امری واجب است و اگر پدر و مادر فرزند را
دعوت به معصیت الهی کنند نباید از آنها پیروی کرد زیرا امیرالمومنین (ع) فرموده
اند:اطاعت از مخلوق در معصیت خالق روا و جایز نیست.
تفسیر نورالثقلین جلد 4 صفحه 203
امام
کاظم (ع) :
شخصی
از رسول خدا (ص) پرسید حق پدر بر فرزندش چیست ؟ فرمود: پدر را با نامش صدا نکند قبل
از او نشیند و جلوی پدر راه نرود و کاری نکند که مردم پدرش را دشنام دهند.
اصول
کافی جلد 2 صفحه 158
امام صادق (ع)
:
ابراهیم بن شعیب گوید به امام (ع)
عرض
کردم پدری خیلی پیر و ناتوان دارم که حتی برای قضای حاجت او را به توالت میبرم و
سرپا میگیرم امام (ع) فرمود: اگر میتوانی خودت این کار را انجام بدهی این کار را
بکن و خودت برایش لقمه بگیر تا این کار سپری باشد برای فردای قیامت در مقابل آتش
جهنم.
اصول کافی جلد 2 صفحه 162
امام رضا
(ع) : معمر بن خلاد گوید
از امام (ع)
پرسیدم اگر پدر و مادرم
معتقد به مذهب حق نباشند باز به آنها نیکی کنم. فرمود
:
برای آنها دعا کن و از
جانب آنها صدقه بده و در حق آنها نیکی کن همان گونه که اگر دوستدار ما و مسلمان
بودند زیرا رسول خدا (ص) فرموده خداوند مرا برای رافت و مهربانی و عطوفت برانگیخته
است نه بی مهری و عاق شدن.
اصول کافی جلد 2 صفحه 159
امام سجاد (ع) :
مردی نزد رسول خدا (ص) آمد و عرض کرد ای رسول خدا (ص) هیچ کار و عمل زشتی نیست جز
آنکه من آنرا مرتکب شده ام ، آیا برای من توبه است ؟ که گناهانم را جبران کنم ؟
رسول خدا (ص) به او فرمود : آیا پدر و مادرت زنده اند عرض کردم پدرم زنده است فرمود
برو به او نیکی کن تا خداوند به این واسطه توبه ات را بپذیرد.پس چون آن مرد رفت
رسول خدا (ص) فرمود : ای کاش مادرش زنده بود.
بحارالانوار
جلد 74 صفحه 82
امام صادق (ع) :
حنان بن سدیر گوید ما نزد امام (ع)
بودیم و (( میسر )) هم
در بین ما بود ، پس امام (ع) رو به میسر کرده و فرمودند : ای میسر اجل تو نه یک بار
نه دو بار رسیده بود اما در همه آنها خدا آنها را به تاخیر انداخت و این به سبب
نیکی تو به پدر و مادرت و صله رحم با خویشاوندانت بود ، سپس حضرت رو به ما کرده و
فرمودند : اگر میخواهید عمرتان دراز شود به پدر و مادرتان نیکی کنید.
بحارالانوار جلد 74 صفحه 84
رسول اکرم (ص) :
مردی خدمت رسول خدا (ص)
رسید و عرض کرد من مادر
پیری دارم که برای جابجایی او ، او را روی دوشم می گیرم و هزینه زندگی اش را تامین
میکنم و هر چیزی که موجب اذیت و آزار اوست از او دور میکنم و به گاه دستشویی رفتن
او را سرپا میگیرم و برای اینکه ناراحت نشود روی خود را برمیگردانم آیا حق او را
ادا کرده ام ؟ فرمودند : نه ، زیرا خدمتی که مادرت به تو کرده است این کارها در
مقابلش ناچیز است زیرا شکم او محل استقرار تو بوده و پستان او مشکی بوده که از آن
مینوشیدی و دست او سپر تو و آغوش او محل تربیت تو بوده و او این همه زحمات را متحمل
میشده که تو به زندگی ات ادامه دهی اما تو این زحمات را میکشی ولی آرزوی مرگ او را
داری که راحت شوی. مستدرک
الوسائل جلد 2 صفحه 628
امام صادق (ع) : در تفسیر آیه 99 سوره
یوسف (( هنگامی که پدر و مادر یوسف بر او وارد شدند او آنها را در کنار خود گرفت و
گفت همگی وارد شوید )) فرمودند
: هنگامی که
یوسف (ع) با یعقوب (ع)
ملاقات کردند جناب یعقوب به پاس احترام یوسف از اسب پیاده شد ولی یوسف پیاده نگشت ،
سپس آندو هنوز به هم نرسیده بودند که معانقه کنند که جبرئیل نازل گشت و به یوسف گفت
: ای یوسف پدرت به خاطر احترام تو پیاده شد ولی تو از اسب پیاده نشدی ، پس به یوسف
اشاره کرد دستت را باز کن یوسف (ع) دست خود را باز کرد ، بلافاصله نوری از کف دستش
خارج شد ، یوسف (ع) پرسید اینها چه بود ، جبرئیل گفت اینها نسل پیغمبری بود که از
صلب تو بیرون رفت زیرا احترام پدرت را نکردی و خدا هم اینگونه عقوبتت کرد.
تفسیر صافی جلد
3 صفحه 47
احادیث
برگزیده از کتاب شریف (( وسائل الشیعه
))
امیرالمومنین علی (ع) :
شیعیان ما کسانی هستند که در راه ولایت ما از بذل جان و مال دریغ نورزند و در طریق
ولایت ما به یکدیگر اظهار محبت میکنند و در احیاء و زنده کردن امر ولایت ما کوشش
فراوان دارند و آنهایی هستند که هرگاه غضبناک شوند از طریق حق بیرون نروند و اگر
خرسند شوند ، خرسندی و شادی آنها را به گناهکاری
نمی
کشاند ، برای همسایگان خویش وسیله برکت اند و با هم نشینان خود با صفا و محبت رفتار
می نمایند. وسائل
الشیعه جلد 15 باب 4
امام صادق (ع) :
خدای متعال خطاب به حضرت داوود (ع) فرمود : هر بنده ای از بندگان من که پیوندش را
با من استوار سازد و از سایر مردم قطع امید نماید و من این واقعیت را از او به
حقیقت دریابم هرآینه اگر آسمانها و زمین و کسانی که در آن زیست دارند اگر با او از
راه حیله گری درآیند من حیله آنها را نابود میسازم و وسیله نجات او را از دست حیله
گری ایشان ایجاد کنم و هر بنده ای از بندگانم که در امورش پیوند خود را با من قطع
کند و امیدوار به مخلوق من گردد اگر آسمانها و زمین و اهل آن در جهت برآوردن امر او
متحد شوند دست او را از بهره گیری از آنها کوتاه میکنم و باک ندارم که او در کدام
دره ای از دره ها هلاک میگردد. وسائل الشیعه جلد 15 باب10
امیرالمومنین علی (ع) :
همانا مومن صبحگاهان سر از بالش استراحت بر نمی دارد مگر آنکه از اعمال خود هراسان
و از عاقبت خویش ترسان است ، هرچند نیکوکار باشد و شب هنگام سر به بالش استراحت نمی
گذارد جز آنکه باز حالت ترس دارد از اعمال خود و
اینکه عاقبت امرش چه
میشود هرچند نیکوکار باشد و این بدان جهت است که مومن خود را در حد فاصله دو زمان
مشاهده میکند ، یکی عمر گذشته اش که نمی داند خدا نسبت به کارهایی که انجام داده با
او چه معامله ای خواهد کرد و دیگری از مرگش که کی فرا خواهد رسید و سرانجام کارش به
کجا خواهد رسید. وسائل
الشیعه جلد 15 باب 14
امام صادق (ع) :
انسان مومن همیشه میان دو ترس قرار دارد ، یک - گناهانی که در گذشته انجام داده و
نمی داند خدای متعال در این امور ناشایسته که از او سر زده چگونه با او رفتار خواهد
کرد و دیگری عمری که از او باقی مانده با چه مهالک و گناهانی همراه خواهد بود و
سرانجامش به کجا خواهد رسید و او پیوسته در این بیمناکی و ترس قرار دارد و جز این
ترس چیز دیگری کار او را اصلاح نمی کند.
وسائل
الشیعه جلد 15 باب 14
امام باقر (ع) :
در سفارشات لقمان به پسرش چنین بود که ای پسرم چنان به خدا امیدوار باش که اگر با
گناهان جن و انس بر او وارد شوی تو را می آمرزد و چنان از حسابرسی خدا بیمناک باش
که اگر با کار نیک جن و انس بر او وارد شوی از تو قبول نکند و تو را وارد جهنم
سازد. وسائل
الشیعه جلد 15 باب 13
امام صادق (ع) :
هیچ امری نیست که برای محاسبه آن پیمانه و وزنی است جز اشک دیدگان که وزنی ندارد
زیرا قطره ای از اشک که به خاطر ترس از گناهانی که در محضر پروردگار انجام گشته از
چشمان ریخته نمی شود جز آنکه دریاهایی از آتش قهر خدا را خاموش میسازد ، هرگاه اشک
چشم ریزش کند خدای متعال آتش دوزخ را بر گریه کننده حرام سازد و اگر یک نفر در میان
جمعی و امتی گریه کند خداوند همه آن جمع را مشمول رحمت خود قرار میدهد.
وسائل
الشیعه جلد 15 باب 15
امام صادق (ع
)
:
هیچ گاه اتفاق نمی افتد
که دو نفر با یکدیگر بر سر امری مجادله کنند و یک از آن دو با دیگری منصفانه رفتار
کند و آن دیگری پذیرای خواسته او نشود جز آنکه آن شخص مغلوب دست شخص منصف واقع
گردد.
وسائل
الشیعه جلد 15 باب15
امام صادق
(ع)
: سابقه نداشت که خدایتعالی نعمتی
را به بنده اش ارزانی داشته باشد و آن نعمت را از وی باز پس گیرد ، مگر آنکه آن
بنده مرتکب گناهی شود که استحقاق سلب این نعمت را داشته باشد.
وسائل
الشیعه جلد 15 باب 40
رسول
اکرم (ص) :
کسی که مرتکب گناهی شود و از انجام آن گناه خوشحال و شادمان باشد وارد دوزخ میشود
در حالی که به حال خود گریان باشد.
وسائل الشیعه جلد 15 باب 40
امام صادق
(ع) : کسی که همت به
انجام گناهی گماشته است بر اوست که مرتکب آن عمل نشود چرا که گاهی بنده مرتکب کار
ناشایستی میشود و پروردگار تبارک و تعالی نگران به کار اوست پس در این رابطه
میفرماید به عزت و شوکتم سوگند این بنده را پس از این نمی آمرزم.
وسائل
الشیعه جلد 15
باب 40
امام صادق (ع) :
ای مفضل از ارتکاب گناهان بپرهیز و شیعیان ما را از انجام آنها بترسان سوگند به خدا
هیچ عملی مانند انجام گناهان به سرعت دامن گیر شخص نمیشود، بنابراین هرگاه یکی از
شما مورد بی مهری سلطان قرار گیرد و به آزار او مبتلا شود یا یکی از شما اگر بیمار
شود و یا از روزی او کم شود و یا به سختی جان سپارد تمام اینها به سبب گناهانی است
که انجام داده است.
وسائل
الشیعه جلد 15 باب 40
امام رضا (ع) :
خدای تعالی به یکی از پیامبرانش وحی کرد : هرگاه از فرمان من اطاعت شود خرسند
میگردم و هرگاه خرسند شوم برکت بر مردم نازل میکنم و برکت من بی نهایت است و هرگاه
مردم به معصیت من بپردازند خشمگین میشوم و چون خشمگین شوم معصیت کاران را لعنت
میکنم و لعنت من به هفت طبقه زمین و آسمان سرایت میکند. وسائل
الشیعه جلد 15 باب 41
امام رضا (ع) :
حسن بن جهم گوید از امام(ع) پرسیدم فدای شما گردم به من بگویید حد توکل چیست ؟
فرمود : اینکه با وجود خدا از هیچ قدرتی نترسی.گفتم فدای شما حد تواضع چیست ؟ فرمود
: آنچه را به مردم اعطاء کنی که تو توقع داری همان را بر تو اعطاء کنند. گفتم فدای
شما میخواهم بدانم موقعیت من در نزد شما چگونه است فرمود : ببین ما در نزد تو دارای
چه موقعیتی میباشم. وسائل
الشیعه جلد 15
باب 28
مولا علی (ع) :
رسم علماء و فقهاء این بود که هرگاه به همدیگر نامه ای می نوشتند سه جمله را به
همدیگر تذکر می دادند : 1- کسی که همت او صرف آخرتش گردد ، خدای متعال امور دنیایی
او را کفایت میکند 2- کسی که باطن خود را اصلاح کند خدای تعالی ظاهر او را اصلاح
خواهد فرمود 3- کسی که رابطه میان خود و خدا را اصلاح کند خدای تعالی هم رابطه میان
او و مردم را اصلاح کند. وسائل
الشیعه جلد 15 باب 39
امام کاظم
(ع) : هارون الرشید به
آن حضرت عرضه داشت مرا اندرزی دهید فرمودند :
چیزی را دیده و چشمان تو
نمی بیند مگر آنکه در آن پند و اندرز و عبرتی برای توست.
وسائل
الشیعه جلد 15 باب 5
امام
صادق (ع) :
درباره آیه 106 سوره یوسف (( و ایمان نمی آورند اکثر مردم به خدا در حالی که به او
مشرک هم میگردند )) فرمود
:
مشرک بودن ایشان از آنجا به ظهور میرسد که می گوید : اگر فلانکس نبود هر آینه هلاک
شده بودم یا می گوید اگر فلان شخص نبود زن و فرزندم نابود شده بود. و با این جملات
خود برای خدای متعال که دفع کننده بلیات و مشکلات است شریک قائل میشود ، راوی گوید
پرسیدم پس انسان چگونه باید این مطلب را برساند که مشرک نشود ، فرمودند : بگوید
هرگاه خدا بر من منت ننهاده بود و فلانی را وسیله و حل کننده مشکل من قرار نداده
بود ، هلاک می شدم.
وسائل
الشیعه جلد 15 باب 12
امام
صادق (ع) :
کسی که یقین داشته باشد که خدا اعمال او را می بیند و سخن او را می شنود و از نیک و
بد ، کارهای او با خبر است ، دست خود را به گناهان و کارهای زشت نمی آلاید و به
خاطر این حالت حاضر دیدن خداست که مومن از مقام پروردگار خود ترسناک است و از هوای
نفس خود دوری میکند سپس این آیه را خواندند (( سوره الرحمن آیه 46 ))( و برای کسی
که از مقام پروردگار خود بپرهیزد دو بهشت پاداش است) وسائل
الشیعه جلد 15 باب 14
امام
صادق (ع) :
اگر بگویی که خدا تو را نمی بیند و در محضر او گناه کنی به خدای عزوجل کافر گشته ای
و اگر بدانی که او تو را می بیند و در محضر او گناه کنی او را پست ترین افراد نسبت
به خودت به شمار آورده ای.
وسائل
الشیعه جلد 15 باب 14
امام
صادق (ع) :
خدای تعالی در ضمن اندرزهای خود به عیسی (ع) فرمود : ای عیسی آنچنان بر خود و
اعمالی که انجام داده ای گریان باش که انسان مسافر هنگام وداع و خداحافظی با
بستگانش برای سفری طولانی گریان میشود 2. ای عیسی از دنیا چشم بپوش و آن را برای
اهلش واگذار کن و به آنچه در نزد خداست توجه نما و وابستگی خود را به امور آخرت
اعلام کن. وسائل
الشیعه جلد 15 باب 15
رسول
اکرم (ص) :
هنگامی که روز قیامت فرا رسد منادی از سوی خدا ندا میکند صابران کجایند ؟ پس گروهی
از مردم قیام میکنند و فرشتگان از ایشان استقبال مینمایند ، از آنها میپرسند صبر
شما در چه رابطه ای بود ؟ آنها در پاسخ می گویند ما کسانی بودیم که خود را به
فرمانبرداری از دستورات خدا وادار می کردیم و بر سختی آن صبر می کردیم و از انجام
معاصی و گناهان دوری می کردیم و بر لذت زودگذر آن صبر کرده و آنها
را
ترک می نمودیم ، در آنحال منادی از جانب پروردگار ندا میکند : آری بندگان من راست
میگویند راه را بر آنها باز گذارید تا بدون حساب وارد بهشت شوند.
وسائل
الشیعه جلد 15 باب 19
بخش امام شناسی
و معرفت یافتن به مقام ائمه اطهار (ع)
سوره آل
عمران آیه 32 :
قُلْ أَطِيعُواْ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا
يحُِبُّ الْكَافِرِين ( بگو ای مردم اطاعت کنید خدا را و رسول خدا را پس اگر سرباز
زنید از دستورات ایشان خداوند هم دوست ندارد کافران را
)
سوره نساء آیه
80 :
مَّن يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ الله ( هرکس اطاعت نماید از رسول همانا
اطاعت خدا نموده است )
سوره حشر آیه 7
: َ
مَا ءَاتَئكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ مَا نهََئكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا ( هرآنچه
را که رسول خدا به شما امر کرد بگیرید و عمل کنید و از آنچه نهی تان ساخت باز
ایستید.)
سوره
نجم آیه 3 :
وَ مَا يَنطِقُ عَنِ الهَْوَى
:
و
پیغمبر ما از روی هوی و هوس صحبت نمی کند و حکم نمی دهد.
نکته :
خوانندگان محترم توجه داشته باشید در آیات بالا خدای متعال اطاعت از فرمان رسول
الله (ص) را هم طراز اطاعت از خودش قرار داده و نیز فرموده پیامبر از روی هوای نفس
صحبت نمی کند و باید به دستورات ایشان عمل شود و از منهیات ایشان خودداری گردد.حال
به آیه زیر توجه و دقت کامل نمایید تا مقام ولایت امیرالمومنین و یازده امام دیگر
برای شما اثبات گردد.
سوره نساء آیه
59 :
يَأَيهَُّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ أَطِيعُواْ اللَّهَ وَ أَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَ
أُوْلىِ الْأَمْرِ مِنكم ( ای کسانی که ایمان آورده اید اطاعت کنید خدا را و
اطاعت کنید رسول خدا و اطاعت کنید اولی الامر را ) یعنی اطاعت از اولی الامر هم
طراز اطاعت از رسول خدا و خدای متعال قرار گرفته ، بنابراین اثبات میشود که اولی
الامر باید تمام صفات رسول خدا (ص) را داشته باشد.و الا اگر اولی الامر یک آدم
معمولی باشد ممکن است درباره یک مساله حکمی دهد که خلاف حکم رسول خدا(ص)باشد لذا
اختلاف در قوانین الهی پیش می آید و این آیه نقض میشود.بنابراین اولی الامر باید هم
پایه رسول خدا (ص) باشد و نیز معصوم
از هر خطا و گناه باشد و دارای
تمام صفات رسول الله (ص) باشد. پس نتیجه گیری میشود که اولی الامر وجود مقدس
امیرالمومنین علی (ع) و یازده فرزند گرامی ایشانند که از هر گناهی معصومند و حکم
ایشان همان حکم رسول خدا (ص) میباشد و هیچ فرد یا شخص دیگری را نمی توان به عنوان
اولی الامر سوای دوازده امام معصوم (ع) برگزید
، حال برای
تایید این سخنان به حدیث زیر توجه فرمایید
:
امام باقر (ع) :
در فضیلت امیرالمومنین (ع) همین بس که هرچه را امر فرموده من عمل میکنم و هرآنچه را
که نهی فرموده من ترک میکنم ، زیرا اطاعت از علی (ع) پس از رسول خدا (ص) همان اطاعت
از رسول خدا (ص) است و هرآنچه فضیلت برای محمد (ص) است همان نیز در علی (ع) است. پس
هرکس از علی (ع) پیش افتد همچون کسی است که از خدا و رسولش پیش افتاده و کسی که در
مقام وصایت رسول خدا (ص) بر او برتری جوید مانند کسی است که در نبوت و پیامبری بر
رسول خدا (ص) برتری جسته و کافر است. و هرکس در امر کوچک و بزرگی حکم علی (ع) را رد
کند در مرز شرک به خداست ، زیرا رسول خدا (ص) باب منحصر به فرد شناسائی خدا بود و
همچون راهی بود که هرکه آنرا بپوید به خدا رسد و پس از او امیرالمومنین (ع) دارای
این مقام است و این مقام برای یازده امام دیگر پس از امیرالمومنین (ع) یکی پس از
دیگری جاریست ، زیرا ایشانند ارکان زمین و ستونهای دین و کسی جز با هدایت ایشان
هدایت نشود و کسی که از طریق هدایت خارج گشته و گمراه شده فقط به خاطر کوتاهی در
قبول ولایت ایشان است ، ایشانند حجت رسای خدا در زمین بر بندگانش و برای آخرین
ایشان همان مقام و فضیلت است که برای اولین ایشان میباشد.
اصول
کافی جلد 1 صفحه 282
رسول خدا (ص) :
هرکه را خوش آید که چون من زندگی کند و چون من بمیرد و در بهشتی که خدا مرا وعده
داده ساکن شود باید پس از من علی بن ابیطالب (ع) و یازده فرزندش را اطاعت کند زیرا
ایشان از خاندان من و از گوشت و خون منند و خدا فهم و علم و تمام کمالات مرا به
ایشان عطا فرموده و ایشانند که شما را از هیچ راه هدایت خارج نکرده و به هیچ وادی
گمراهی درنیاورند پس شما صلاح خود را در امور به ایشان یاد ندهید و خود را از آنها
برتر ندانید که آنها در تمامی مسائل از شما داناترند و من از خدا خواستم که میان
آنها و قرآن جدایی نیاندازد تا بر سر حوض کوثر بر من وارد شوند.
اصول
کافی جلد 1 صفحه 299
آیات و
احادیث درباره مقام و فضیلت مولا علی(ع)
امام کاظم
(ع) : ولایت
امیرالمومنین علی (ع) در کتابهای تمام پیغمبران گذشته نوشته شده است و خداوند هیچ
پیغمبری را مبعوث نفرمود جز آنکه ایشان بشارت نبوت محمد (ص) و جانشینی وصی او علی
بن ابیطالب (ع) را داده اند.
تفسیر جامع جلد 1 صفحه 87
حضرت باقر (ع) :
درباره آیه 196 سوره شعراء (( و این خبر در کتب پیشینیان ثبت گشته است )) فرمودند :
مقصود ولایت امیرالمومنین علی (ع) که در کتب پیغمبران سلف هم ثبت گشته است.
تفسیر
جامع جلد 5 صفحه 72
امام حسن مجتبی (ع) :
هرکس امیرالمومنین علی (ع) را به عنوان جانشین بلافصل رسول اکرم (ص) قبول نداشته
باشد یا دیگری را بر او در این مقام ترجیح دهد هر آینه تکذیب نموده است قرآن و
تورات و انجیل و زبور و سایر کتاب پیامبران دیگر را زیرا در کتب آسمانی گذشته چیزی
مهمتر از شناسائی خدا به یگانگی و اقرار به نبوت خاتم الانبیاء محمد (ص) و ولایت
علی (ع) و ائمه طاهرین از نسل او نازل نشده است.
تفسیر
جامع جلد 1 صفحه 87
امام صادق (ع)
:
خداوند متعال ولایت ما
اهل بیت (ع) را مرکز و قطب قرآن قرار داده است و قرآن را قطب تمام کتاب های آسمانی
قرار داده و ایمان مومنین به واسطه قبول ولایت ما ظاهر میگردد و کفر کافران نیز به
واسطه انکار ولایت ما اهل بیت معلوم میگردد و تمام محکمات قرآن و کتابهای آسمانی بر
حول ولایت ما اهل بیت (ع) دور میزند.
تفسیر جامع جلد 1 صفحه 37
رسول اکرم (ص) :
به آن خدایی که جانم در دست قدرت اوست آدم (ع)
مستحق بخشش خداوند قرار
نگرفت و توبه او قبول نشد مگر به واسطه اقرار به نبوت من و ولایت علی بن ابیطالب
(ع) پس از من به خدایی که جانم در دست اوست ، ابراهیم (ع)
ملکوت آسمانها و زمین را
ندید و خلیل حضرت حق نشد مگر به واسطه اقرار به پیغمبری من و جانشینی علی (ع) پس از
من، و به آن خدایی که جانم در دست اوست موسی(ع) مستحق تکلم و سخن گفتن با خداوند
نشد و عیسی (ع) مایه عبرت و پیغمبری نشد مگر به واسطه اقرار به نبوت من و ولایت علی
(ع) به خدا قسم هیچ یک از پیغمبران به مقام پیغمبری
نرسیدند مگر
پس از اعتراف و شناسائی نبوت من و اقرار به ولایت علی بن ابیطالب (ع) و یازده فرزند
از نسل مبارک او به عنوان وصی و جانشینان من.
تفسیر جامع جلد 1 صفحه 88
امام
باقر (ع) :
درباره قول خدای عزوجل سوره طه آیه 115 : از پیش به آدم سفارش کردیم ولی او فراموش
کرد این عهد را و ما نیافتیم برای او عزمی بر این ترک اولی ، فرمودند : منظور از
عهد یعنی درباره نبوت محمد (ص) و ولایت علی (ع) و امامان بعد از او تا برسد به وجود
مقدس مهدی آل محمد (ص) از او عهد گرفتیم که این ها را ابلاغ نماید و نشر دهد و او
در این مساله کوتاهی نمود لذا از زمره پیغبمران اولوالعزم خارج شد.و پیغمبران
اولوالعزم را از این جهت به این نام می خوانند که تصمیم خود و عزم خود را راسخ تر
از سایر پیامبران برای گفتن ولایت محمد و آل محمد (ص) استوار کردند و به این امر
اعتراف و اقرار نمودند. اصول
کافی جلد 2 صفحه 283
امام
باقر (ع) :
درباره آیه 66 سوره مائده (( اگر این مردم تورات و انجیل و آنچه را که از جانب
پروردگار بر ایشان نازل شده برپا دارند هرآینه نعمت های الهی از بالای سر و زیر
پایشان بر آنها نازل میشود )) فرمودند : مقصود از آنچه در تورات و انجیل و آیات
الهی که بر آنها نازل شده ولایت امیرالمومنین (ع) و فرزندانش میباشد که اگر مردم
مطیع ولایت آن حضرات شوند نعمت الهی سرتاپای آنها را فرا گیرد.
اصول
کافی جلد 2 صفحه 78
احادیثی از
امام محمد باقر (ع)
امام
باقر (ع) :
هر بنده ای که از برآورده ساختن حاجت برادر مومن خود و یاری رساندن به او خودداری
کند به سعی دربرآوردن حاجتی گرفتار میشود که برایش گناه و معصیت است و ثوابی ندارد
و هربنده ای که از صرف کردن مال در آنجا که خدا راضی است بخل نماید به صرف کردن چند
برابر آن مال در جایی که خدا ناراضی است و برایش گناه است دچار میگردد.
تحف العقول صفحه 469
امام
باقر (ع) :
شخصی که در احکام و دستورات دین و معارف ما اهل بیت دانا گشته است و این معارف را
به مردم یاد دهد از هفتاد هزار عابد که در یک گوشه به عبادت خدا نشسته اند و کاری
به تعلیم مردم ندارند برتر است. تحف
العقول صفحه 469
امام
باقر (ع) :
میزان محبت و دوستی رفیق ات را نسبت به خودت از مقدار محبتی که
در قلب
خود نسبت به او داری محاسبه کن و بسنج. تحف
العقول صفحه 471
امام باقر
(ع) :
خداوند دنیا را به مومن
و کافر می دهد اما فهم دین خود را فقط به بنده مومنی که او را پسندیده میدهد.
تحف
العقول صفحه 475
امام باقر
(ع) : رفاقت و دوستی
بیست ساله حکم خویشاوندی و فامیلی را دارد. تحف العقول صفحه 467
امام باقر (ع) :
اگر کسی که گدائی میکند میدانست این کار چقدر زشت و ناپسند است هیچ کس گدائی نمیکرد
و اگر کسی که فقیر و مستمندی را رد میکند ، میدانست این عمل چقدر زشت است هیچ کس
فقیری را دست خالی رد نمیکرد.
تحف العقول صفحه 479
امام باقر
(ع) : همانا این زبان
کلید هر خیر و شر است پس سزاوار است که مومن زبان خود را همچون پول و طلای خود که
آنرا داخل صندوق میگذارد و بر رویش قفل میزند در داخل دهانش حبس کند و جز در مواقعی
که از آن سودی نائل او میشود یا مشکلش به وسیله آن حل میشود از قفل دهان خارجش
نکند. تحف
العقول صفحه 477
امام باقر
(ع) : حیاء و ایمان به
یک رشته وصل و مرتبطند هرگاه یکی از آن برود آن دیگری هم ره دنبالش میرود یعنی کسی
که ایمان ندارد اصلا حیا هم ندارد و کسی که در امورات زندگی حیاء ندارد اصلا ایمان
ندارد
تحف
العقول صفحه 475
امام باقر
(ع) : اگر دستان خود را
تا آرنج در دهان اژدها کنی که سکه ای از آن بیرون آوری بهتر از آنست که نیاز مالی
خود را به آدم نو کیسه و تازه به ثروت رسیده بگویی. تحف
العقول صفحه 471
امام باقر (ع) :
هیچ کس را نمی توان عالم ربانی
و الهی دانست جز آنکه دو صفت در او باشد: نیکی آنکه بر کسی که از او برتر و بالاتر
است حسادت نکند و کسی را که از او پائین تر است را کوچک نشمارد.
تحف
العقول صفحه 469
آیات و
احادیث در شان وجود مقدس صاحب الزمان (ع)
امام صادق (ع) :
در تفسیر آیه 22 سوره حج : همان کسانی که هرگاه در زمین به آنها قدرت بخشیدیم نماز
را برپا میدارند و زکات میدهند و امر به معروف میکنند و نهی از منکر مینمایند و
پایان همه کارها به دست خداست ، فرمود : خداوند به وسیله مهدی (ع) مغرب ها و مشرق
های زمین را به تصرف درمیآورد ، دین را آشکار میسازد ، بدعت ها و باطل ها را از بین
میبرد همچنان که سفیهان حق را میرانده بودند ، تا جایی که اثری از ظلم دیده نشود ،
آنها امر به معروف و نهی از منکر خواهند نمود و عاقبت کارها به دست خداست.
المحجة
فی معرفت الحجة صفحه 143
امام باقر (ع)
در تفسیر آیه 66 سوره زخرف (( آیا چشم به راه چیزی جز آن ساعتند که ناگاه و بی خبر
بیادشان )) فرمود منظور از ساعت ، ساعت قیام مهدی آل محمد (ص) که ناگهان برایشان
بیاید.
بحارالانوار جلد 24 صفحه 164
امام مهدی (عج) :
در یکی از توقعیات خود فرموده باشند : این امر ظهور ما یکباره و ناگهانی فرا میرسد
و در آن زمان توبه و بازگشت به کسی سودی ندهد و پشیمانی از گناه کسی را از کیفر ما
نجات نمی بخشد. احتجاج
طبرسی جلد 2 صفحه 498
امام صادق (ع) :
عبدالله بن سنان گوید روزی امام (ع) به ما فرمودند : به زودی شبهه ای به شما روی
آورد و شما در آن به امامی هدایتگر از ما خاندان دسترسی ندارید که به او اقتدا کنید
، پس در آن زمان دعای غریق را زیاد بخوانید. من گفتم دعای غریق چیست ؟ فرمود : ((
یا الله یا رحمن یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک )) ای خدا ای بخشنده ی
بخشایشگر ای کسی که قلبها را دگرگون میسازی قلب مرا بر دینت استوار ساز.
کمال الدین و تمام النمعة جلد 2 صفحه 512
امام صادق
(ع) : محمد بن عباس گوید
از امام (ع) درباره آیه 1 سوره شمس (( قسم به خورشید و نورافشانیش )) پرسیدم .
فرمود :
منظور وجود مقدس رسول اکرم (ص)
است که خداوند به وسیله آن حضرت احکام و دستورات خود را برای مردم روشن ساخت. عرض
کردم منظور از (( قسم به ماه و تجلی گریش )) فرمود
: منظور وجود مقدس
امیرالمومنین علی (ع) که پس از پیامبر دانش را به سرحد کمال رسانید ، عرض کردم
منظور از آیه 3 : (( قسم به شب و تاریکیش )) فرمود : منظور ولایت آل محمد (ص) که
در زمان
خلفای سه گانه و بنی امیه و بنی عباس پوشیده شد و به ظلم و جور غصب گشت، پرسیدم
منظور از آیه 4 : ((قسم به روز و روشنائیش )) چیست ؟ فرمود : منظور قائم آل محمد
(ص) است که به پا می خیزد و قیام میکند و سنت رسول خدا (ص) و ولایت آل محمد (ص) را
دوباره برای مردم روشن میسازد.
روضة
الکافی صفحه 82
امام
علی (ع) :
حضرت
مهدی (عج) سالهای طولانی پنهانی از مردم به سر میبرد آنچنان که اثر شناسان اثر قدمش
را نمی شناسند ، اگرچه در یافتن اثر و نشانه ها تلاش فراوان کنند ، سپس گروهی برای
درهم کوبیدن فتنه ها آماده شوند و چونان شمشیرها صیقل میخورند ، دیده هایشان با
قرآن روشنایی میگرد و در گوشهایشان تفسیر قرآن طنین افکند و در صبحگاهان و شامگاهان
جامهای حکمت از گفتار محمد و آل محمد (ص) سر میکشند. نهج
البلاغه خطبه 152
پندها و
نصایح امام صادق (ع) به برخی از اصحابشان
امام صادق (ع) : ای پسر نعمان تنها اسراری از زندگیت را با دوستت در میان بگذار که
اگر دشمنت هم بفهمد نتواند به تو زیان رساند ، زیرا ممکن است دوست امروزی روزی دشمن
تو گردد. تحف العقول صفحه 497
امام
صادق (ع) :
ای پسر جندب هر یک از شیعیان ما را سزاست که هر روز و شب به اعمال خود رسیدگی کند و
خود حسابگر خود باشد اگر کار نیکی در عمل خود دید در افزایش آن همت گمارد و اگر
گناهی دید سریع استغفار کند تا در قیامت دچار ذلت نشود.
تحف العقول صفحه 481
امام
صادق (ع) :
ای پسر جندب اگر شیعیان ما در اعتقادشان به ما پایدار بودند و به دستورات ما عمل می
نمودند ملائکه با آنها دست میدادند و ابر بر سر آنها سایه می افکند و از آسمان و
زمین روزیشان میرسید و هرچه از خداوند درخواست میکردند به ایشان عطا میشد. تحف
العقول صفحه 481
امام
صادق (ع) :
ای پسر جندب هرکه خواهد خداوند در بهشت تاج نور و وقار بر سرش نهد و حورالعین
تزویجش نماید به برادر مومنش خدمت کند و حاجتش را برآورده سازد و او را ارشاد کند.
تحف
العقول صفحه 482
امام صادق (ع)
: ای
پسر جندب خواب شب و گفتار روزت را کم کن که در پیکر انسان عضوی ناسپاس تر و
نافرمانبردارتر از چشم و زبان نیست.
تحف
العقول صفحه 483
امام
صادق (ع) : ای پسر جندب شیطان برای شما که شکارش هستید دامها و حربه هایی دارد پس
از آنها بپرهیزید ، گفتم یابن رسول الله آنها چیست ؟ فرمود : حربه هایش جلوگیری از
نیکی و خدمت به برادران دینی و دامهایش خواب در وقت نماز واجب است.
تحف
العقول صفحه 483
امام
صادق (ع) :
ای پسر جندب هرکه از اموال خود در دنیا برای آخرتش استفاده نکند حمال مفت برای
وارثینش میباشد و هرکه از هواهای نفسانی خودش اطاعت کند نوکری و خدمتگذاری بزرگترین
دشمنش را نموده است. تحف
العقول صفحه 485
امام
صادق (ع) :
ای پسر جندب از نگاه به نامحرم بپرهیز که آن تخم شهوت را در دل میکارد و نگرنده خود
را به بلا و فتنه میشکاند.
تحف العقول صفحه 489
امام
صادق (ع) :
ای پسر جندب آنکس که در کارش به مردم ظلم کند شیعه ما نیست.
تحف
العقول صفحه 485
امام
صادق (ع) :
ای پسر جندب هرکه دل به ما بندد و ولایت ما را بپذیرد با دشمنان ما طرح دوستی نریزد
و با آنها مجالست و همنشینی ننماید و شیعه ما دست نیاز و حاجت به سوی مخالفان ما
دراز نمی کند اگرچه از گرسنگی جان دهد.
تحف
العقول صفحه 483
امام
صادق (ع) :
ای پسر نعمان مبغوض ترین شما نزد من کسانی هستند که ریاست طلب و سخن چین اند و بر
برادران دینی خود حسد میبرند به خدا سوگند اگر یکی از شما بر مومنی نسبت به امری
حسادت ورزد بعد به اندازه کره زمین در راه خدا طلا انفاق نماید تا از این گناه پاک
شود این انفاق کفاره گناهش نشود و او را با آن طلاها به جهنم برند.
تحف
العقول صفحه 495
امام
صادق (ع) :
ای پسر نعمان ما خاندانی هستیم که شیطان پیوسته افرادی که بیگانه از ما و ولایت ما
هستند را در جرگه طرفداران ما وارد میکند و آنگاه که آنها را به نام شیعه و طرفدار
ما معروف گردانید و مردم آنان را به عنوان دوستدار ما شناختند به آنها دستور میدهد
که بر ما دروغ ببندند و از ما بدگویی نمایند و هروقت یکی از این افراد برود دیگری
جایگزینش میشود.
تحف العقول صفحه 495
پندهای بهداشتی
مولا علی (ع)
مولا
علی (ع) : از نزدیک شدن به سگها برکنار باشید و هرکه به
لباسش ، بدن و موی سگ برخورد کند باید آن را با آب بشوید. تحف العقول صفحه
111
مولا علی (ع) :
به فرزندش امام حسن (ع) فرمود
:
میخواهی
چهار عمل به تو بیاموزم که از دکتر بی نیاز شوی ؟ عرض کرد : آری . مولا علی فرمودند
:1. جز با گرسنگی سر سفره نشین (یعنی تا گرسنه نشدی بر سر سفره غذا حاضر مشو)2.جز
با میل بر نخیز ( یعنی وقتی که هنوز به خوردن غذا میل داری از سر سفره غذا بلند
شو)3.غذا را خوب بجو4. پیش از خواب غذای حاجت کن (یعنی به توالت برو)
. با
رعایت این چهار دستور احتیاجی به طبیب پیدا نخواهی کرد. کتاب نصایح صفحه 185
امام علی
(ع) :
هرکه
چشمش درد کند دستانش را بر چشمانش گذارد و آیة الکرسی را بخواند و قلبا هم معتقد
باشد که با این کار درمان میشود به راستی درمان میشود انشاء الله. تحف
العقول صفحه 100
|
